Kiedy w 2018 roku zrobiłam sobie zdjęcie na sopockiej plaży z komputerem i podpisałam je „Dziś pracuje na plaży” dostałam taką masę feedbacków, jak nigdy… Poczynając od „Ooo zazdroszczę, ja też….” aż po „Taaaa praca – już to widzę…” i te drugie w większości od osób, które same były menedżerami zespołów i trzymały wtedy wszystkich na tzw. „krótkiej smyczy”… Po 4 latach wstawiam na Linkdedin znowu podobne zdjęcie….. już z innego „mentalnego” miejsca – jako...
Usłyszałam od klientki, z którą pracuję nad zmianą zawodową. Nikt jeszcze nie zadał mi takiego pytania wprost …. A myślenie, że może mi się nie powiedzie w nowej roli ma 90% osób z którymi pracuje… Pierwsze co mi się nasunęło to pytania pozwalające sprawdzić co dalej się pod tym kryje, aby móc pomóc klientce: Na ile jesteś gotowa uznać jakiś kawałek swojego doświadczenia, który przejdziesz za lekcję, a nie za porażkę? (kłania nam się oczywiście tu temat perfekcjonizmu) …...
Ile razy w życiu nie zauważyłaś/eś napisu na drzwiach typu „Wejście z drugiej strony” albo „Push/Pull” i siłowałaś/eś się z drzwiami? Niedawno przechodząc koło sąsiadów, u których zrobiłam to zdjęcie na furtce od ogrodu pomyślałam, że to tak jak w naszym życiu zawodowym… jesteś, tak skoncentrowana/y na celu, że pchasz się na siłę w ogóle nie w ten sposób, nie w to miejsce, który/e jest dla Ciebie. Jesteś w kołowrotku, „pendolino bieżączki” rozpędzasz się na maxa, masz dość i o ile choroba nie dorwie Cię pierwsza...
Po wieloletniej pracy w jednej organizacji zaczynamy siebie pytać, czy w ogóle coś istnieje poza tą firmą….. tak jak wokół wielu ludzi, takie myśli krążyły również wokół mnie… Droga jaką przeszłam od tego momentu do teraz wydaje mi się teraz logiczna i uważam, że każdy najtrudniejszy nawet w niej kawałek był mi potrzebny. Czemu? Bo bez niego: – nie rozumiałabym tak „organicznie” swoich klientów w procesach outplacemenet’owych, bo ze mnie kiedyś też ktoś zawodowo zrezygnował,...
Znasz to powiedzenie, prawda, Używasz? Zastanawiałaś/zastanawiałeś się kiedyś co czujesz mówiąc je? Skąd taaaaka radość na weekend? Muszę się Wam do czegoś przyznać… miałam taki czas w życiu, że nic mnie tak nie denerwowało jak emanacja radością w piątek, że za chwilę weekend. Często miałam wtedy wizualizację że to jest jak jeden wielki ocean z falami „challange’ów” i prądami zadań i projektów, a my jak rozbitkowie pływający po tym oceanie dajemy radę dopływać od belki...
Oj zdarzały się w ciągu ostatnich lat takie pytania… oj tak! A co odpowiadam, zapytasz? Jako mentorka kariery towarzyszę osobie w procesie zmiany życia zawodowego i wspieram swoim doświadczeniem w osiągnięciu jej/jego celu. Moje pierwsze kroki w mentoringu wcale nie były jednak związane z rolą mentorki, bo w 2014/2015 roku dzięki decyzji mojej bezpośredniej szefowej i otrzymałam temat mentoringu w pakiecie do rekrutacji i tak już zostało… Pierwsze moje kroki w budowaniu programu mentoringowego dla grupy talentów...
ja mając 24 lata i pracując jako Office Manager w rozwijającej się polskiej firmie po kolei jako obsługująca klientów sprzedaży wysyłkowej, asystentka, specjalistka ds. logistyki, specjalistka ds. marketingu, specjalistka ds. eventów, specjalistka ds. HR (z czego te ostatnie 4 funkcje pełniłam jednocześnie z rolą Office Managerki), zapragnęłam pracować w k o r p o r a c j i, międzynarodowej dużej firmie. Moim zawodowym pragnieniem wtedy było zajmować się wyłącznie HR, a nie 4 tematami...
Jako świeżo upieczona studentka psychologii społecznej, na której ani słowa nie padło na temat NLP, który w latach 2003-2006 jakoś szeroko obijał mi się o uszy, zdecydowałam się na warsztat w tym temacie, aby sprawdzić cóż to takiego. Główne wspomnienie, które pozostało mi w głowie to ćwiczenie z opisaniem siebie za 20/30 lat. Ja specjalistka ds. HR w międzynarodowej firmie opisałam siebie w domu nad wodą, w niezależnej pracy, w której sama decyduje o tym, co robię. To był 2007 rok. 2022...
Coraz częściej dostaję pytania czym dokładnie jest mentoringkariery w moim wydaniu… Wiem, że jestem winna Wam szczegółowe wyjaśnienie. Zbieram się do tego, piszę różne materiały, które planuje pokazać Wam i światu, a dodatkowo baaaardzo dużo się u mnie dzieje więc, daję sobie na to jeszcze chwilę i liczę na Waszą wyrozumiałość. Ale… to o czym chce napisać to, co uważam za integralną część tego co robię będąc mentorką kariery. A co robię???...
Było ostatnio tak intensywnie, że któregoś dnia przyszła mi myśl… a gdyby tak zrealizować jeden z pomysłów sprzed lat, kiedy pracując na etacie liczyłam ile bym straciła (finansowo oczywiście), jak pójdę na bezpłatny urlop w grudniu (wieczny brak dni urlopowych), którego potrzebowałam, wiedząc, że tydzień wolnego nie postawi mnie na nogi, abym z energią weszła w nowy rok. Tym razem – jako przedsiębiorczyni – miałam na stole wszystkie decyzje do podjęcia razem z obowiązkowymi przystawkami...
