Mam pecha do tych rekruterów, ciągle mi oferują nie to, czego chcę… Mam pecha, nie mogę zmienić pracy… Mam pecha, ciągle trafiam na nienormalnych szefów… A Ty masz pecha? Dziś jest piątek 13’tego… to te cytaty ze wstępnych sesji mentoringu kariery wydają się w punkt… Tylko czy na pewno? I teraz pytanie… Wierzysz w coś, co ludzie nazywają „pechem”? TAK/NIE -TAK – Jak myślisz, kto jest odpowiedzialny za Twoją karierę? Na co masz w tworzeniu Twojej kariery...
Co byś mi poleciła poczytać do naszej kolejnej sesji… takie pytanie zadała mi ostatnio moja klientka, która po przerwie od ostatniego procesu mentoringowego wróciła do mnie ponownie po podjęciu decyzji o rozstaniu z pracodawcą. Wiadomo… myśli typu „…zawaliłam, może mogłam jeszcze bardziej się postarać, poniosłam porażkę… ” kłębiły się w jej głowie. Książka miała być inspiracją i dodatkowym – oprócz naszych rozmów – pozytywnym podmuchem „w jej skrzydła”. Teraz szczerze…....
Mając dwadzieścia lat myślałam o ludziach 50+ starzy,… taaak wiem… przyznaję to ze wstydem, ale niech pierwszy rzuci kamieniem, kto nie miał takiej myśli jako młodziak… Dziś mając pierwszy dzień w życiu 50tkę czuję się na 35 i tyle mi dała wczoraj Pani kelnerka obsługująca moje przyjęcie urodzinowe (serdecznie ją pozdrawiam jeśli to czyta) no i nigdy bardziej w życiu nie lubiłam i słuchałam siebie, tak jak dziś i nie doceniałam swojego doświadczenia. Moja ciocia wczoraj...
Wiesz… SIERPIEŃ TO BYŁA TAKA N I E D Z I E L A, a od 4.09 dopiero się zacznie … usłyszałam niedawno… A co w niedzielę? Wiadomo, najczęściej – „oczekiwanie” na kierat poniedziałku i całego tygodnia obowiązków, aż do piątku (wiadomo „piątek, piąteczek, piątunio” – hasło, na które dostawałam gęsiej skórki przez wiele lat, nie godząc się na życie od piątku do piątku). I już kołowrotek zmartwień i stresu gotowy, bo takim nastawieniem i kłębiącymi się myślami dmuchamy sobie tego...
Po roku prowadzenia swojej firmy zagoniłam się w takie miejsce, gdzie była tylko praca, praca i niekończącą lista rzeczy, które planowałam i chciałam zrobić, ale nie miałam na nie siły…. Postanowiłam porozmawiać o tym z moją ówczesną mentorką i po zrobieniu kilku zadanych przez nią zadań i odpowiedzi na trudne wtedy dla mnie pytania okazało się, że JA NIE MAM W KALENDARZU CZASU NA INSPIRACJE! Oderwanie od bieżączki i zaczerpnięcie nowego świeżego powietrza, które poruszy moją kreatywność i ENERGIĘ...
odnalazłam w tym podcaście swoje emocje! To co mówiłaś o tej „przysłowiowej kanapie” to o mnie! Słuchając tego podcastu zrozumiałam, że Ty też potrzebowałaś czasu na swoja zmianę, jak potrzebuję teraz ja, to mi daje trochę spokoju. To kilka z feedbacków jakie usłyszałam po podcaście jaki nagrałam z Agnieszką Jurkowską (Przejdź do ZOBACZ&POSŁUCHAJ). Za każdy komentarz z serca dziękuję, tak jak z serca dzieliłam się swoją historią. Pisząc o tym przypomniałam sobie jak wiele lat temu byłam...
- Już Was puszczam – powiedziałam, bo było już 3 minuty po czasie i zabierałam studentom studiów podyplomowych SGH „MENTORING” przerwę. - Ale nam się nigdzie nie spieszy – usłyszałam!!! Czy może być coś piękniejszego dla wykładowcy?
Nie wierzę, że w mojej pracy coś się zmieni dla mnie na lepsze, chce zmienić swój cel mentoringowy na nowy. ... usłyszałam od swojej klientki, która jeszcze na ostatniej sesji „dawała szanse” swojemu pracodawcy…
"Co to oznacza, że może nie rozstałam się mentalnie, ze swoim pracodawcą, skoro ja tam nie pracuję od 3 miesięcy i cały czas STARAM SIĘ o nich zapomnieć..."
„Nie chce być już policjantem Byłem nim dla ludzi przez lata, chociaż jak się zatrudniałem to tu była inna firma, a ja przegapiłem moment na zmianę i teraz jestem na lodzie…”
